Κύριε σε ποιον να πάμε; Εσύ έχεις λόγια αιώνιας ζωής (Ιω 6,68)

Αναγνώσματα της Καθολικής Εκκλησίας



Εγγραφή για Δωρεάν Αναγνώσματα της Καθολικής Εκκλησίας


επαναλάβετε την εισαγωγή του E-mail σας

















 

Τρίτη της3ης εβδομάδας της Τεσσαρακοστής
Σχόλιο της ημέρας
Ισαάκ από τη Συρία (7ο αι.), μοναχός κοντά στη Μοσούλ
Ομιλίες Πνευματικές, 1η σειρά, 58

«Δεν είχα χρέος να σπλαχνιστώ το σύντροφό σου, όπως το έκανα για εσένα;»

      Ευσπλαχνία, από το ένα μέρος, και η κρίση απλής ισότητας, από το άλλο, συγκατοικούν στην ίδια ψυχή, είναι σαν ένας άνθρωπος που λατρεύει το Θεό και τα είδωλα σαν στο ίδιο σπίτι. Η σύγκριση είναι το ενάντιο της κρίσης απλής δικαιοσύνης. Η κρίση αυστηρής ισότητας συμπεριλαβαίνει ίσο μοίρασμα ενός και του αυτού μέτρου για όλους. Δίνει στον καθένα αυτό που αξίζει, τίποτα περισσότερο, δεν στρέφεται ούτε προς το ένα μέρος ούτε προς το άλλο, δεν κάνει διάκριση κατά τη μοιρασιά. Αλλά η ευσπλαχνία πηγάζει από τη χάρη, στρέφεται προς όλους με την ίδια ευαισθησία, αποφεύγει την απλή μοιρασιά προς εκείνους που είναι άξιοι της τιμωρίας, και γεμίζει πέρα από κάθε μέτρο εκείνους που αξίζουν το καλό.

      Η συμπόνια βρίσκεται προς το μέρος της δικαιοσύνης, η κρίση απλά σωστή, βρίσκεται προς το μέρος του κακού. […] Όπως ένας κόκκος άμμου δεν ζυγίζει τόσο όσο πολύ χρυσάφι, η σωστή δικαιοσύνη του Θεού δεν ζυγίζει όσο και η ευσπλαχνία του. Όπως μια φούχτα άμμου που πέφτει στο μεγάλο ωκεανό είναι τα σφάλματα κάθε ανθρώπου σε σύγκριση με την πρόνοια και την ευσπλαχνία του Θεού. Όπως μια πηγή που τρέχει με αφθονία δεν θα μπορούσε να φραχτεί με μια φούχτα σκόνης, το ίδιο η ευσπλαχνία του Δημιουργού δεν θα μπορούσε να ηττηθεί από την κακία των πλασμάτων. Όποιος κρατά αίσθημα ανταπόδοσης όταν προσεύχεται είναι σαν τον άνθρωπο που σπέρνει μέσα στη θάλασσα και ελπίζει να θερίσει.



 
©Evangelizo.org 2001-2017